Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Bazen hiç çareniz kalmadığında, kalan tek
çareniz vardır: “ Herşeye rağmen mutlu olabilmek!..”
Zor, fakat gereklidir bu. Zira ötesi, insanın içine
düşebileceği yokluktur.
(Bizim Sevgi Bağları 23)
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta