Bu ne ilk, ne son gündür, her günün bir dünü var,
Her günün bir yarını, birde öbür günü var..........
Bu gün dünün çocuğu, yarının anasıdır,
Bu gün hem geleceğin, hem dünün aynasıdır......
Bu öyle bir rüyaki; arkası var, önü var,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta