Yorulmuşum Ben Şiiri - Fahrettin Biçer 2

YORULMUŞUM BEN

Güze dönmüş baharın gülü açılmaz olmuş
Şu yalancı dünyanın kahrı çekilmez olmuş
Haraami cefasından dertten kaçılmaz olmuş
Vurgun yemiş gibiyim, hepten yorulmuşum ben

Ne hâl bilenler kalmış ne verenler bir seda
Sevgiler riya olmuş, dostluksa başa bela
Sadakat da kalmamış, vefa dersen yok keza
Zemheri ayazında, harla kavrulmuşum ben

Bülbülün ahı varmış gülün nârin dalından
Arılar yüz çevirmiş kendi petek balından
Kaptan memnun değilmiş, gemisinden salından
Kasırgaya kapılmış, çöle savrulmuşum ben

Hayata hamal doğmuş, dertle yoğrulmuşum ben
Eğriliklere karşı hakla doğrulmuşum ben
Son durak kara toprak, artık durulmuşum ben
Musallaya yatınca haktan sorulmuşum ben