1 AĞUSTOS 2002 DİYARBAKIR KULP AYGÜN KÖYÜ
Ağlayan kalemim
Yazmaz ömürlerimin yareniyim
Ne kadar yaşabilirsem şairliğim
Gecenin ucunda her zaman çay dibinde sözlerin...
Eğer bir insan benim canımı bir kez olsun yakıyorsa onu geçmişte tanımak yerine onu unutabilmeyi başarabilirim. Onu hiç tanımıyor gibi arkama bile bakmadan çekip gidebilirim.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta