Şiirler de yorulur seni yazmaktan,
Şarkılar da usanır seni söylemekten.
Bir tek yüreğim yorulmaz seni anmaktan,
Bir tek dilim bıkmaz seni söylemekten…
Hayallerde yorulur seni kurmaktan,
Düşler de biter seni görmekten.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta