Yorulmak yok... Şiiri - Erkan İnce

Yoruldum.
Olur öyle şeyler,
İnsan yürürken bile yorulur.
Ama yıkılmadım.
Bir banka oturdum sadece.

Cebimde biraz gökyüzü,
Biraz da yarın kaldı.
Ağladım bazen,
Birisi görse,
Toz kaçmış gözüne der.

İyi de olur,
İnsan hafifliyor ağlayınca.
Ama umutsuz değilim.
Ne diye olayım?
Sabah dediğin,
Her gün yeniden geliyor.

Hayat bu;
Yorulmak var,
Ağlamak var.
Ama kalkıp simit almak da var,
Çayı demleyip,
Pencereyi açmakta.

Ben yıkılmam.
En fazla;
Biraz dururum.
Sonra yola devam ...