YORULDUM UMUT ETMEKTEN
Tutmakmı istiyorsun yüreğimden
Bırak dokunma ben kalkarım düştüğüm yerden
Bir yığın acının ağırlığını bilirmisin sen
Dert etme, çıktığım yokuşlardan tekrar düşmeye alışkınım ben
Vaz geç ellerimi tutmak istemekten
Yoruldum umut edip sabaha umutsuz yaşamı kabullenmekten
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta