İlk mağlubiyetim değil belkide
hiçbir şey koymazdı bana geçmişte
Üzülmezdimki Yerden yere vurulsamda
Bir kaş catış bir yok sayış hançer bağrımda
Hayattan alacagımı almış olsamda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Vedaamsın ömrüme. yazar burda sessiz bir yakarışın ne kadar içten ve anlatımı açısından
Bir yıl ciziyor okura susmak belki teslimiyettir
Belkide sesiz bir yakarış ömürleri tüketen o yegane
Kutlu son muhakkak varacak vuslatına
Çok değerli eser olmuş Ertuğrul bey selamlar
Ve esenlikler dilerim sevgiyle kalın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta