Vedamsın ömrüme Şiiri - Ertuğrul Bey

İlk mağlubiyetim değil belkide
hiçbir şey koymazdı bana geçmişte
Üzülmezdimki Yerden yere vurulsamda
Bir kaş catış bir yok sayış hançer bağrımda
Hayattan alacagımı almış olsamda
Yokluğuna alışırmıydım sanmıyorum
Sensizliği hazmedebilirmiydim bilmiyorum
Sorma artık sorma senin neyindim diye
Son sevdiğim vedam'sın ömrüme

Gözlerimdeki yaş zamanla kurumaz
Ellerim silemezki gözyaşlarımı ellerimi hissetmiyorum
Kalbimdeki agrı geçermiki ilaçlarla
Umrumdamıki sanki ilaçta kullanmıyorum
İtikatsız imansız değilim amma
Korktuklarım başıma bir bir geldi
Artık korkmaktanda korkmuyorum
Çok geç artık ömrüm vakit ilerledi ilerledikçe
Son nefesimsin vedam'sın ömrüme

Tüm yeti'lerim benliğimden gitti bitti
Umut ışığım söndü hayat yolunda
Külli irade neylerse o olacak sonunda
Aklıma düşüyor acı sonum deliriyorum
İsyan etmiyorum Rabbim sana yakarıyorum
Kirlendim Rabbim kapına varamıyorum
Yalvarmak acziyetimden değil sevgimden
Renksiz bir suretim şimdi meçhulde
Son dileğim vedam'sın ömrüme

Ya hak affeyle aciz kulunu
Emanetine sahip çıkamadım utanıyorum 🥲
Umut ışığımı bulup yakamıyorum
Düşmemek için çok Savaşıyorum
Ne olursun sen her şey'e kadir'sin
Mutlakı hakimsin.. Sen Rahman rahimsin
Gelecek cezalara kabulüm senden gelsin
Aklımda fikrimde düşlerimde
Son duamsın vedamsın ömrüme

Es veriyorum artık es herşeye
Gücüm yok Ne iyi olmaya ne savaşmaya nede gülmeye
Razıyım razı en agır cezaları çekmeye
İster istemez yenik düştüm bir kere
Çok sevdim iadesiz tertemiz sevildim
üzdüm üzüldüm kahr oldum kahr ettim
Karanlığa koşuyorum kapalı gözlerimle
Duracak bu yürek vuracak bir yere
Yakarışımsın vedamsın ömrüme