Yoruldum dostlarım Şiiri - Bayram Ataç

Bana kurulan dostluk menfaatle kuruldu
Mazimdeki anılar hep hüsranla savruldu
Hançerin en kalleşi dost elinden vuruldu
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
Sahtekâr insanların gülüşünden yoruldum

Son kırdığınız kalbim daha başka kalmadı
Çıkarsız hiç bir kimse gelip beni bulmadı
Dar günde kapı çalan bir vicdanlı olmadı
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
Vicdansızın haksızca bölüşünden yoruldum

Yıkılmışlar kervanına dost eliyle katıldım
Bazen bir çöp misali hep kenara atıldım
Namahrem sırlarımla mezatlarda satıldım
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
Koklamadan güllerin soluşundan yoruldum

Küçücüktü düşlerim şu hayatım boyunca
Yürekten Yaralandım düşmanı can sayınca
Hepsi kayboldu gitti aç gözleri doyunca
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
Omurgasız yüzsüzün çalışından yoruldum

Artık az konuşurum hor görülmesin özüm
Her kelamı tartarım boğazımdayken sözüm
Gülmeye hasret kaldı aynalardaki yüzüm
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
Yerli yersiz yarimin dalışından yoruldum

Can dediğim bıraktı kalpte bitmez laneti
Kime çok güvendimse katletti o emaneti
Hep yedikçe öğrendim dostlardan ihaneti
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
Adaletin hep sesiz kalışından yoruldum

Maskeler bir bir düşer yüzleri net görünür
Yalancı kabul görür doğrular hep sürünür
Bayramın kor yüreği tüm feryada bürünür
Yoruldum dostlarım inanın çok yoruldum
İhanettin peş peşe gelişinden yoruldum