Değilim ki sabır taşı,
Beklemekten yoruldum ben.
Kaybettim ben bu savaşı,
Beklemekten yoruldum ben.
Aklar düştü saçlarıma,
Ateşler düştü bağrıma,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




en büyük yük zaten insan olmak yükü değil mi... 'Biz emâneti, göklere, yere ve dağlara teklif et*tik de onlar bunu yüklenmekten çekindiler, korktular. Onu insan yüklendi çünkü o çok zâlim çok câhildir.' Ahzab Suresi 72. ayet
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta