İnsan yorulur, yorulur mutlu etmekten
Bir aşık sevdalısını gülümsetmekten,
Sirkteki cambazsa insanları güldürmekten
Ben bile yoruldum onu beklemekten
Bir yerden sonra hüzün alır yerini
O sensiz gülüp eğlenirken
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta