Yoruldum…
Durmadan, dinlemeden koşmaktan yoruldum.
Bazen heyecanla, bazen hüzünle, bazen sevinçle…
Bazen üzgün, bazen kırgın.
Yine de hep aynı koşuşturmadan yoruldum.
Kim bilir kalpteki yarayı?
Bazen dargın, bazen kırgın, bazen mutlu…
Anlatamazsın ki anlasınlar,
Konuşamazsın ki konuşsunlar.
Dillerden dökülen kinayeli sözlere,
Söz söylemekten bile yoruldum.
Gözlerimde ışık sönüyor,
Baktıkça çevremdeki insanlara.
Umutlarım tek tek kayboluyor,
Değer verip inandıklarımdan.
Yalnızlığın sessizliğinde,
İçimdeki fırtınalarla boğuşuyorum.
Her adımda biraz daha eksiliyorum,
Biraz daha kayboluyorum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta