Lise çaglarında beykoz korusu,çamlık mevkiinde,
el ele birlikte yürüdügümüz,anlatmaktan bıkmadıgımız bazen aglayıp bazen güldüğümüz Ama, çok mutlu oldugumuz, o günleri hasretle yad ettim.
Arka bahçedeki kanepeye şöyle bir uazanmıştım,
uyuyup kalmışım.
Yanaklarımı serin bir rüzgar okşayarak beni uyandırdı.
Gözlerimi açtıgımda,yanımda hiç kimsenin olmadıgını fark ettim.
Anladımki, gördüklerimin hepsi sadece rüyadan ibaretmiş,
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta