Yoruldum,
Hayatın yükünü taşımaktan..
Yoruldum,
Her seferinde
Yeniden başlamaktan..
Yorgun bir martı gibi
Bakmadan geriye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Mas mavi sularda yeni ufuklara yelken açmalı
Direnmeli insan görkemli dalgalar karşısında.
Zaman zaman hepimiz benzer duyguları yaşıyoruz
kutluyor sizi başarılar diliyorum.
Duygu yüklü güzel şiirinizi ve o güzel şair yüreğinizi içtenlikle tebrik ediyorum sevgili üstadım
Emeğinize ve güzel dost yüreğinize sağlık..
Saygı ve Teşekkürlerimle..
* Bence ne kadar yorulsak bile yaşamın yükünü taşımaktan...
Ölünceye dek bu yükü çekmek zorundayız..Yenilgiyi
kesinlikle kabul etmemek gerekir..*
Her şey kalbinizce olsun...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta