Dünyada son insandın umut bağlayacağım
Denize düşmüş gibi geldim sana sarıldım
Galiba sen haklısın ben hep ağlayacağım
Kendime küstüm sana ne küstüm ne darıldım
Sen ömrümün hüznünü keyfederken gecene
Bense hep kıymet verdim bir sözüne hecene
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta