Yürüyordun hızlı adımlarla
bende peşinden.
Kısa eteklerin savrulup
çarpıyordu bacaklarına.
Ah bir bilsen!
Neler geçti içimden.
Yol yokuştu ben yaşlı
yoruldum anlayacağın
Takatım kalmadı.
Çöktüm çayır çimene
uzanıp soluklandım
Yürüyüp gittin sen
acelen olmalı
Ne çok isterdim oysa
seninde yorulmanı
Nefes nefese güzelim
Benimle uzanmanı...
İstanbul...
Suat UğurluKayıt Tarihi : 6.04.2009 00:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
biraz evvelki vedada göz yaşım kurumadan bu şiirde gülümsedim...ama gerçeklerrrr.
kaleminiz hep yazssın suat bey.
müzeyyen başkır
Seninde yorulmanı,
Çökmeni benim gibi
Karşımda oturmanı...
çok beğendim hemde çok tebrikler
TÜM YORUMLAR (30)