Yoruldum; anlaşılmamaktan,
Sevdiklerimi, sevenlerimi 'dost' yapmaya çalışmaktan,
Yüreğime kulak tıkayıp mantıklı olmaya çalışmaktan,
Haksız ithamlarla yaralanmaktan yoruldum;
Sevgime hak ettiği değeri bulamamaktan,
Güzel bildiğim insanları bir bir hayatımdan çıkarmaktan,
Sevdiğim gibi sevilmeyip, sevmeyi isteyip de sevememekten,
İncinmekten, yalnızlıktan, gözyaşlarından...
Yoruldum;
Dostluk limanımda huzur bulmayan okyanusun, beni bilmeden yaralamasından.
Camdan bir vazo olan yüreğimin,
Her defasında parmaklarımın arasından kayıp tuzla buz olmasından.
Dipsiz bir sevgi kuyusu bulduğunu zanneden sevgi çiçeğimin,
Umutsuzca solmasından…
Kayıt Tarihi : 14.9.2008 11:33:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Şair Leydi68](https://www.antoloji.com/i/siir/2008/09/14/yoruldum-125.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!