Yoruldum yar__
Umut önde, ben arkada,
Koşmaktan yoruldum.
Bir başıma didinmekten,
Gün be gün geçtik ce_
Yalnızlığın pençesinde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreğinize sağlık, Çok hoşuma gitti bu şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta