“-yörük beyinin birinin
sürü sürü davarı varımış
kervanını sardımıydı
ucu-buca(ğı) bulunmazımış
arkadan at koştursan
bir günde önüne varılmazmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emeğinize sağlık.... çocukluğumu ağrı dağı yaylasında ki günlerimi anımsattiniz kutlarım
teşekkürler...yoğurt özlenmiş...sadece yoğurt değil,yurd saydığı yerlerde özlenmiş...tebrikler...teşekkürler....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta