Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Yörük deyince hep bir anım aklıma gelir Cafer öğretmenim.
Bizim köye bir millet vekili geldi. Aslen yörük imiş. Yoruk asil miş.. vs vs Hani seçim var ya.. Başladı anlatmaya...
Bizimkiler yutar mı: Madem kara çadırın kara çocuğusun; de bakalım devenin üst disi var mı ?
Eyvallah cafer bey.. yüreğine sağlık.
Yuregıne kalemıne sağlık üstadım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta