Yorma Beni Şiiri - Özdemir Aydın 2

yorma beni
lal olmuş dilimin ney kesiği
bir bakışım
bir ölüşüm
......ve bir gitar sesiyle seslenişim
yalnızlık nöbetlerimin sancılı sırra kademi
söylesene !!!
söylesene, dört yanı duvar, sıvası dökülmüş hayat güvertesinde senin için kaç şiir küflettiğimi
sütunsuz bir kubbe altında nasıl da zefaranlar açtığımı
tövbesi geri çevrilmiş bir kulun çaresizliği ile can çekiştiğimi
ahh !!
temmuz sıcağında yandığım eylül şiiri
yorma beni

mevsimlerin en hovarda narin çiçeği
sana kuş sekmezi tepesinden sesleniyorum
ucu yanık türkülerle
sus olmuş dizelerle
yorgun sokak düşleriyle
mayalı ekmek kokusuyla
.....ve şehrayin acılarla
yağmur telaşesi kirpikler doladım ak göğsünde yeşeren bahara
söylesene !!
söylesene, koyaklarda şafak söküp, kuşlar yuvadan uçarken ismini kaç kez zikrettiğimi
zemheri yüreğimin kızgın güneşi
akşam kızılının gümüş rengi
etme !!!
temmuz sıcağında yandığım eylül şiiri
yorma beni bee
yorma beni