Yorma Şiiri - Keşfi Çamaşuvi

Yoruldun biraz, otur hele şuraya sil terini.
İndir sırtından artık, nasır tutmuş dertlerini.
Aç bağrını, nefes alsın ferahlasın yüreğin.
Paslı zincir gibi, taşıma boynunda kederlerini.

Bir bardak demli çay doldurayım sana.
Bir kaç kelam edelim, derinden baş başa.
Anla diye uğraşsam da anlamazsın ya.
Belki bir umit, belki de üzüldüm acıdım sana.

Ne yol biter ne yolcu, ne han biter ne hancı.
Gelen gidiyor zaten, kimse değil kalıcı.
Mutluluklar güzellikler, solar uçar çabucak.
Ne hikmetse çöker kalır, insanın içinde acı.

Yaşadığın her anı, sen senindir zannedersin.
Aklın yol gösterir ama, sen ötekini seçersin.
Savışırsın, içindeki zapt edilmez hırslarınla.
Yol biter yolcu gider, sen yine sen değilsin.