Kalmadı şu bende bir gram neşe
Yılların yükünden, yorgunum dostlar,
Bal yersem yağ yersem, dokunur dişe,
Sormayın halimi, yorgunum dostlar.
Kaderim kötüymüş, çektirdi bana,
Günyüzü ne bilmem, hayattan yana,
Üstümden geçti’ de, yağmur sel bora,
Yıkıldım yerlere, yorgunum dostlar.
Kader beni, dağdan dağa fırlattı,
Genç yaşta, dert verdi erken bunattı,
Can aldı, can verdi, baştan yarattı,
İşte ben bu yüzden yorgunum dostlar.
Yıllar var, hiç uyku girmez gözüme,
Hiç kimsem, gelip de bakmaz derdime,
Düşman var, karşımdan güler halime,
Bu yüzden herkese kırgınım dostlar.
Uğramaz hiç kimse bana geçerken,
Bıktım ben her akşam yol gözlemekten,
Zevk almaz oldum ben yemek içmekten,
Şu ölüm nerede, yorgunum dostlar.
16 Ağustos 2012
Antalya
Kayıt Tarihi : 16.8.2012 21:27:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!