Yorgunum çilelerden yakamı bırakın kederler,
Kırgınım ben hayata huzur çarçabuk gider,
Bilmem ki ne hata yaptım hayat etti derbeder,
Yoksun kaldım sevgiden gönlüm mutluluk ister.
Umutla gül kedere dürüst bir sevgi göster,
Sevdiklerimi alan kader bana bir sabır ver.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta