Yorgunum yatasım gelir koltuğumda,
Tunç renkli gökyüzüne bakarak,
Odamda yalnızım, akşam safası açtığında,
Karanlık çöküyor, güneşe tırmanarak.
Bu akşam hep böyle yalnız,
Boş pencerelere bakarak teselli olurum,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta