Yorgunum yatasım gelir koltuğumda,
Tunç renkli gökyüzüne bakarak,
Odamda yalnızım, akşam safası açtığında,
Karanlık çöküyor, güneşe tırmanarak.
Bu akşam hep böyle yalnız,
Boş pencerelere bakarak teselli olurum,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta