Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BESTELEYİP MÜSLÜM BABAYA VERMEDİĞİNİZ KALMIŞ.
NE DE GÜZEL SÖYLER DEĞİL Mİ?SONRA DA JILET FİRMALARI KÖŞELİK...
NEDİR BU KADAR BIKKINLIK??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta