Karanlık bir sokaktayım
Yılların getirdiği bir yorgunlukla
Yanlızlığın getirdiği savurganlıkla
Ne çıkabildim, Nede sonunu bulabildim
Çıkmazın içinden çıkanlardan değilim
Yürüyorum tabanlarım şişecesiye
Etrafım yüksek binalarla dolu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta