Yorgunum Şiiri - Ethem Turan

Fırtınada uçuşan yapraklara inat, yerdeki taş gibiyim
Suyun üzerinde yüzüp giderken kalaslar
Dipte su çekmiş sünger gibiyim
Yük sırtımda değil belki ama ağırlığı içime çökmüş
Yorgunum
Dümdüz ovada yürüyecek mecalim kalmamış
İçimde ki çocuk durgun ve hasta
Cıvıltısı yok.Heyecanı sönük,ışık yok
Gün doğmuyor hep alaca karanlık
Yorgunum
Koşuşturma ve mücadele hep devam
Ufak olaylar tebessüme fırsat tanıyor
Yaşamak için yaşıyorum, istediklerim değil
Zorunda olduklarımı yaşıyorum
Yorgunum
Bir başıma hayatla mücadele etmekten
Kavak ağacı gibi dik ,incir gibi meyve vermekten
Yaslanmaya ne dağım var nede sırtımı dayayacağım bir duvar
Her hayal kırıklığında içimden gelen” Allah bana yeter”