Yorgunum Şiiri - Hüseyin Kıvrak 2

Yorğunum…
Gün bitti, sesler sustu içimde
Omzumda taş gibi biriken dertler
Adımlarım ağır, yollar bitmez
Kimse bilmez, içimde kaç gece bekler

Yorğunum…
Rüzgâr bile dokunmaya çekinir
Gözlerim uykusuz bir gece geçirir
Biraz umut arar durur kalbim kimbilir
Kırılmaktan yorulmuş, titrer ömrüm

Yorğunum…
Belki bir söz, belki bir nefes yeter
Belki bir omuz çözer tüm düğümleri
Ama şimdi yalnızlık en yakın dost
Susarak taşırım bütün yüklerimi