İnsanlara güvenmeyi bıraktım,
zamanında çok çabaladığım her şeyden vazgeçtim.
Hep iyi niyetimi kullandılar, hep dost dediklerimden darbe aldım. Artık herkese eyvallah, gelene de gidene de. Sevene de sevmeyene de, halimi sorana da sormayana da...
Önceleri kafama takıp kendi kendimi yiyip bitirmelerim yok artık, gülmeyi öğrendim her şeye. Beni bu hale getirdiğiniz için kendinizi tebrik edin, beni yalnızlıklar içinde bırakıp güçlü bir insan yaptığınız için mutlu olun.
Çok yoruldum aslında ama beni yoran şey, hayat değil insanların iki yüzlü olması.
Önceleri hayatım hep virgülerle ve üç noktalarla devam ederdi oysa sonra bir şey oldu bana yoruldum, kırıldım ve duruldum devam eden cümlelerim SON bir NOKTAYLA son buldu.
Dedim ya artık her şeye eyvallah sevene de sevmeyi bilmeyene de. Beni yalnızlıklar kervanında yalnız bıraktığınız için kendinizle gurur duyun. Ben çekildim köşeme artık sahne sizin ama unutmayın bu dünya gelip geçici.
EYVALLAH.
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 01:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!