Yorgunum
Yine zamana yolcuyum
Biletim mazi
Erzağım kursağımda kalanlar
Gecenin zifiri karanlığında defalarca geçtiğim yollarda kaybolmuş gibi yürüyorum.
Geçtiğim sokakta hep tanıdığımı sandığım ama aldandığım yüzler var.
Kimseyle konuşmuyor, kimseye de güvenmiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum Ahmet bey ??
TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn Nil Eyüboğlu hanımefendi..
Tüm kalbimle Sizi destekliyorum...
En derin hürmetlerimle...başarılar dilerim...
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta