Yorgunluk Senfonisi
İnsanlar yordu beni, sonunda,
Her adımda biraz daha eksilen umutlarım,
Sokaklarda solgun gölgeler gibi,
Beni çevreleyen bitmeyen yorgunluk.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta