Değilmiş...
Yorgunluk dediğin bir inşaat işçisinin akşama kadar tuğla taşıması ya da bir tarlayı sabanla sürmesi değilmiş bir insanın...
Yorgunluk;
herşeyi bir kenara koyup kaçmak isteğiymiş bulutlara, uzaklara, yaşamadıkça yaşanılasıgelen yalnızlıklara...
Yorgunum sevdiğim, affet beni bu seferlik, bakmıyorsam eğer o güzel dudaklarına...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok güzeldi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta