19/12/2005 Gölbaşı-Ankara
Yorgunluk süzüldüğünde gözlerimden.
Sana hiç inanmamışım gibi parla.
Yıldızlar kuduracak öfkesinden.
Ta ciğerlerinden gelen harla.
Bu yorgunluk beni öldürüyor.
Sanki hiç doğrulmamışım gibi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta