Bir ağacın son baharda yapraklarını döküp ilkbaharda dallarının yeşermesi gibi gariptir bu hayat .
Kimi zaman mutluluktan ağlar insan kimi zaman hüzünden yanlızlıktan ayrılıktan .
Her ne hikmetse her duyguyu içinde taşır insan lakin aşk hariç o yüzden başkasında arar onu başka yüzde başka tende başka nefeste .Bulduğu zamanda asla bırakmaz istemez en kötüsüde aşk tek kişiliktir iki kişiyi kabul etmez ayrılıkların olmasına karşı değilim ama keşke seven insanlar terk edilmese vesselam ...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta