yüreğimin dört duvarında gezinen insan
bakın etrafına
bir gölgelik duvar kaldı mı
söyle
ölü çıkmış gibi bir havası vardır içimin
gece ağıt yakar
gündüz yorgan döşek yatar
bir aşk vardı
her kızdığında gözümü taşlayan
bir aşk vardı
gözleri kırık cam
yüreğimin dört duvarında gezinen insan
sonsuzluğa uzanmış cümlelerin arasından
kaybettiklerimi ver bana
karanlık bir bulutun ardına sığınan nefesinle
doldur yüregimi
öptü yorgunluk
su yüzünü...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




kalemınız daım olsun saygılarımla
Tüm yoğunluğu ile duygunun kaleme düşmesi... güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta