yüreğimin dört duvarında gezinen insan
bakın etrafına
bir gölgelik duvar kaldı mı
söyle
ölü çıkmış gibi bir havası vardır içimin
gece ağıt yakar
gündüz yorgan döşek yatar
bir aşk vardı
her kızdığında gözümü taşlayan
bir aşk vardı
gözleri kırık cam
yüreğimin dört duvarında gezinen insan
sonsuzluğa uzanmış cümlelerin arasından
kaybettiklerimi ver bana
karanlık bir bulutun ardına sığınan nefesinle
doldur yüregimi
öptü yorgunluk
su yüzünü...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




kalemınız daım olsun saygılarımla
Tüm yoğunluğu ile duygunun kaleme düşmesi... güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta