YORGUNLUK
Öyle yorgun,
Öyle yorgunum ki…
Sanki dünya sırtımda,
Ben altında…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bütün dünya yükünü,
Atıp sırtımdan…
Bir bulut hafifliğiyle,
Sonsuzluğa ulaşsam…! inan çok rahat ederim bu güzel şiiriniz için sizi kutluyorum
Öyle yorgun,
Öyle yorgunum ki…
Sanki dünya sırtımda,
Ben altında…
Bir gün,
Gönül rahatlığıyla,
Şöyle bir uzansam,
Uyusam… Uyusam…
Hiç uyanmasam…!
Bütün dünya yükünü,
Atıp sırtımdan…
Bir bulut hafifliğiyle,
Sonsuzluğa ulaşsam…!
eeeeee bir gün hepimiz ebedi uykuya yattığımızda bitecek bütün yorgunluklar...............
ama bu ikinci şiirde karamsar bence kaldırın kafanızı bakın hala şükretmeniz gereken o kadar çok şey varki inanın ________________________
sevgi ve dostluğumu gönderiyorum karamsar olmıyan yaşama diyorum
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta