YORGUNLUK
Öyle yorgun,
Öyle yorgunum ki…
Sanki dünya sırtımda,
Ben altında…
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bütün dünya yükünü,
Atıp sırtımdan…
Bir bulut hafifliğiyle,
Sonsuzluğa ulaşsam…! inan çok rahat ederim bu güzel şiiriniz için sizi kutluyorum
Öyle yorgun,
Öyle yorgunum ki…
Sanki dünya sırtımda,
Ben altında…
Bir gün,
Gönül rahatlığıyla,
Şöyle bir uzansam,
Uyusam… Uyusam…
Hiç uyanmasam…!
Bütün dünya yükünü,
Atıp sırtımdan…
Bir bulut hafifliğiyle,
Sonsuzluğa ulaşsam…!
eeeeee bir gün hepimiz ebedi uykuya yattığımızda bitecek bütün yorgunluklar...............
ama bu ikinci şiirde karamsar bence kaldırın kafanızı bakın hala şükretmeniz gereken o kadar çok şey varki inanın ________________________
sevgi ve dostluğumu gönderiyorum karamsar olmıyan yaşama diyorum
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta