Bir sabah daha doğar, ama bilmez ki,
Ne dün kalmıştır geride, ne de yarın hazırdır.
Saatler akar sessizce,
Her tik tak bir ömürdür aslında,
Ama biz, hep aynı yolda, aynı adımlarda,
Zamanın yorgun gölgesinde kayboluruz.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta