Geceler uzadıkça, gündüzler eksilir,
Bir umut arar insan, karanlık düşünce.
Yorgun adımlar atılır, yollar tükenir,
Bir çığlık yükselir, sessizliğin içinde.
Zaman akar gider, durmaz, dinlemez,
Her gün bir yük daha, omuzlara biner.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta