hasta bir ömrün yorgun yolcusu,
gözlerinde bir parça ölüm korkusu,
yokluğunun denizinde çırpınan bir ömrün,
yaşamaktan arta kalan tortusu,
evet,
peşinden sürüklenen bu kader çıkmazında
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




her yola çıkış bir yolculuğun başlangıcı,her yolculuk bir yorgunluğun ilk adımıdır,sonra yol ve yolcu yorgunlukla dost olur yolun sonunda...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta