Yorgun Yılların Aynasında Şiiri - Hamit ...

Yorgun Yılların Aynasında

Gördün mü, yıllar geçmiş, bak sen de yorulmuşsun,
Bir zamanlar ışık saçan gözlerin sönmüş gibi.
Hani o gençliğin deli rüzgârı, hani o umudun,
Şimdi sessiz bir akşamda kaybolmuş gibi.

Saçlarına ak düşmüş, gönlün hâlâ inatçı,
Her hatırada bir sızı, her şarkıda bir sancı.
Dostlar azalmış, yollar uzamış,
Bir gülüşü özler olmuşsun, farkında mısın?

Bir sigara yakarsın belki, susturur yalnızlığını,
Bir an durup düşünürsün, “ne çok eksildim” diye.
Oysa kimseye söylemezsin içinin ağırlığını,
Bir sen bilirsin, bir de gece, ne kadar büyüdüğünü acıyla.

Zaman öğretmiş sana, gülüşlerin bedelini,
Birini sevmekle, birini unutmanın farkını.
Her adımda biraz daha susmayı,
Ve susarken bile anlatmayı, şiirle…

Gördün mü dostum, yıllar kimseyi esirgemiyor,
Ne kalbimiz aynı, ne umutlarımız.
Ama hâlâ nefes alıyorsak, hâlâ bir dize yazabiliyorsak,
Demek ki bitmemişiz,
Sadece biraz… yorgunuz.
Hamit Atay