Yine bir Yorgunluk üstümde, elimde kalem yazmaya başladım ansızın. Derin bir oh çekiyorum yazarken bu satırları, korkuyorum gelen varmıdır ki? benimle bu dibsiz kuyunun derin karanlığında buluşmaya. Yüreğimin yarasını benimle taşımaya. Ruhum kararmış hiçkıra hıçkıra bağırıyor sesini tüm dunyaya duyurmaya çalışıyordu çaresizce, çırpınıyorum neden diye soruyorum ama yine bir cevab bulamazken. Savruluyorum bir sağ bir sola tutunacak bir yer bulurmuyum diye .. bulduğum yerde mutlu olurmuyum diye...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta