Yine bir Yorgunluk üstümde, elimde kalem yazmaya başladım ansızın. Derin bir oh çekiyorum yazarken bu satırları, korkuyorum gelen varmıdır ki? benimle bu dibsiz kuyunun derin karanlığında buluşmaya. Yüreğimin yarasını benimle taşımaya. Ruhum kararmış hiçkıra hıçkıra bağırıyor sesini tüm dunyaya duyurmaya çalışıyordu çaresizce, çırpınıyorum neden diye soruyorum ama yine bir cevab bulamazken. Savruluyorum bir sağ bir sola tutunacak bir yer bulurmuyum diye .. bulduğum yerde mutlu olurmuyum diye...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta