Yine bir Yorgunluk üstümde, elimde kalem yazmaya başladım ansızın. Derin bir oh çekiyorum yazarken bu satırları, korkuyorum gelen varmıdır ki? benimle bu dibsiz kuyunun derin karanlığında buluşmaya. Yüreğimin yarasını benimle taşımaya. Ruhum kararmış hiçkıra hıçkıra bağırıyor sesini tüm dunyaya duyurmaya çalışıyordu çaresizce, çırpınıyorum neden diye soruyorum ama yine bir cevab bulamazken. Savruluyorum bir sağ bir sola tutunacak bir yer bulurmuyum diye .. bulduğum yerde mutlu olurmuyum diye...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta