Yarab,dedim.elimi açıp göklere.
Sana yönelmişti kalbim tam benliğimle.
Açtım kapattım duygularımı bir bir,
Varlığımı verdiğim mevlama doğru
kurtuldum sıla dan.
Ayrılamam artık,anadan,babadan,bacıdan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta