Şehir bugün yorgun,
Buruşturup atılan yaz boz kağıdı gibi eskimiş,
Çalkalanıp ters düz olmuşcasına bulanık,
Çöpe atılan eskimiş elbise kadar kırgın.
Tüm ağaçları kökünden koparırcasına esen fırtına,
Üzerine örtülen bembeyaz örtü,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta