Yorgun Şairin Büstü
Bırakın bu büste baksınlar, yorgun ve kirli sakallı,
Ne bir gülümseme kaldı, ne de bir telaş.
Arkamda İSYAN yazılı taş, önümde sessiz ve acı.
Karga sırtıma konmuş, her tüyü bir yoldaş.
Bu dikenli çember, benim Yorgun Demokrat sınırlarımdır;
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta