Yorgun Ömür. Şiiri - Hüseyin Yanmaz

Bugün yorgunum
Sanki sırtımda görünmez bir yük
Adım attıkça ağırlaşan
Susup da içimde büyüyen bir hüzün.

Hayat yorup durdu beni
Ne bir mola verdi ne bir huzur
Rüzgar gibi geçti yanımdan
Tutmama fırsat kalmadan umutlarım.

Ne zaman tam oldu desem
Bir eksik bıraktı kader
Sevincim yarım sözüm kırık
İçimde hep bir bekleyiş bir keder.

Üstüme üstüme geldi zaman
Geceler uzun sabahlar yorgun
Gülüşlerim bile emanetti sanki
Kendime bile bazen yabancı oldum.

Bak ömür dediğin geçip gidiyor
Avuçlarımda tutamadığım bir su gibi
Ne dün geri gelir ne yarın belli
Ben ise ortasında suskun bir yolcu gibi...

Hüseyin YANMAZ
17.03.2026