Yorgun adımlarla geçtim sokaklardan,
Her köşebaşı bir umut çaldı benden.
Düşlerim kırık, yaslandığım duvar yıkık...
Yorulmuş kalbim, artık beklemez hiçbir şey senden.
Geceler uzun, daha kaç günüm kaldı belirsiz, Umutlu rüyalar kaybolan birer iz...
Her nefesim zul gelir, içimde bir sızı gibi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta